This post is also available in:
Witaj na Wyspach Zielonego Przylądka – kraju, w którym znajdziesz jedne z najpiękniejszych plaż na świecie, różnorodną przyrodę i fascynujące dziedzictwo kulturowe będące mieszaniną dwóch kultur – afrykańskiej i europejskiej. Miejscowi żyją według zasady „no stress” i prawie każdy odwiedzający zakochuje się w ich przyjaznym usposobieniu, szczerych uśmiechach, a przede wszystkim spokojnym, nieśpiesznym stylu życia. W ostatnich latach Cabo Verde zyskuje coraz większą popularność. Zapraszamy więc na wyspy zielonego przylądka!
Dlaczego warto pojechać na Wyspy Zielonego Przylądka?
Wyspy Zielonego Przylądka, tajemniczy archipelag na Oceanie Atlantyckim, stają się jednym z najbardziej pożądanych kierunków turystycznych – i nie bez powodu. To miejsce oferuje nie tylko wspaniałe piaszczyste plaże i krystalicznie czystą wodę, ale też fascynującą kulturę i historię. Jest tu coś dla każdego – od poszukiwaczy przygód po tych, którzy chcą po prostu wylegiwać się na słońcu. Dzięki położeniu w pobliżu zachodniego wybrzeża Afryki klimat jest idealny dla osób szukających słonecznych wakacji przez cały rok.
Sal, Boa Vista i inne: którą wyspę Zielonego Przylądka wybrać?
Wyspy Zielonego Przylądka to archipelag złożony z dziesięciu wysp, z których 9 jest zamieszkanych. Każda jest wyjątkowa, ale wszystkie warte zobaczenia.
Najchętniej odwiedzane są wyspy Sal i Boa Vista, które w ostatnich latach przeszły bardzo dynamiczny rozwój turystyczny. Obie oferują piękne plaże idealne do długich spacerów i sportów wodnych. W najbardziej wietrznym okresie (od grudnia do marca) stają się rajem dla kitesurferów z całego świata. Latem przyciągają miłośników przyrody jako jedne z najważniejszych na świecie miejsc gniazdowania żółwi caretta caretta (żółwia szylkretowego).
Zdecydowanie warto odwiedzić też wulkaniczną wyspę Fogo z wciąż aktywnym wulkanem Pico do Fogo, „karnawałową” wyspę São Vicente oraz najbardziej zieloną wyspę Zielonego Przylądka – Santo Antão, którą wielu uważa za najpiękniejszą w całym archipelagu ze względu na jej naturalne piękno.
Jak dolecieć na Wyspy Zielonego Przylądka?
Z całej Europy Zachodniej latają tam rejsowe i czarterowe samoloty, a TUI i Easyjet obsługują połączenia głównie z Wielkiej Brytanii. Oprócz standardowego biletu i klasycznej wycieczki z biurem podróży można również kupić oddzielny bilet czarterowy. Ceny zaczynają się od 150 € za bilet w obie strony bez bagażu rejestrowanego.
Jeśli lecisz na Wyspy Zielonego Przylądka ze Stanów Zjednoczonych, Kanady lub innych krajów spoza Europy, możesz skorzystać z TAP Air Portugal przez Lizbonę, przesiąść się w Zurychu ze Swiss lub Edelweiss Air, albo dolecieć do Londynu Gatwick i kupić osobny bilet z Easyjetem lub TUI Fly.
Biorąc pod uwagę stale rosnącą popularność tego kierunku, warto rezerwować loty z wyprzedzeniem – szczególnie w najgorętszych okresach (lato, Boże Narodzenie i Sylwester).
Kiedy jechać na Wyspy Zielonego Przylądka?
Ogromną zaletą Cabo Verde jest to, że to kierunek całoroczny. Dzięki bliskości równika możesz cieszyć się niemal równą długością dnia i nocy oraz przyjemnymi temperaturami przez cały rok. Latem termometr często wspina się do 38°C, a morze jest przyjemnie ciepłe – 27 stopni. Nawet zimą temperatura w ciągu dnia wynosi ok. 25°C, a najniższa temperatura morza to zazwyczaj 23°C.
Na północnych wyspach nawietrznych (Sal, Boa Vista, Santo Antão, São Vicente, São Nicolau) należy spodziewać się praktycznie stałego wiatru. Najmniej wietrznym okresem jest lato – to też najcieplejszy czas, tworzący idealne warunki do pływania. Zimą natomiast (grudzień–marzec) silne wiatry zapraszają do kitesurfingu i innych sportów wodnych.
Sierpień, wrzesień i październik to miesiące deszczowe. Rzadko jednak pada dłużej niż kilka godzin z rzędu i z pewnością nie każdego dnia. Na przykład w tym roku opadów było bardzo mało, a zwykle najwilgotniejszy wrzesień zaskoczył nas piękną słoneczną pogodą i brakiem deszczu.
Osobiście polecam wizytę na Wyspach Zielonego Przylądka jesienią, po sezonie deszczowym – pod koniec października lub w listopadzie. Zazwyczaj suche wyspy Sal i Boa Vista zielenią się wtedy pięknie, a ich krajobraz zmienia się nie do poznania po deszczach.
Wiza i formalności wjazdowe
Obywatele UE, Wielkiej Brytanii, Kanady i USA mogą korzystać z ruchu bezwizowego przez 30 dni. Trzeba jednak uiścić opłatę wjazdową w wysokości 31 euro na lotnisku. Potrzebny jest paszport ważny co najmniej 6 miesięcy po planowanym opuszczeniu kraju.
Aktualne informacje znajdziesz na oficjalnej stronie Wysp Zielonego Przylądka.
Nie zapomnij wykupić dobrego ubezpieczenia podróżnego przed wyjazdem. My korzystamy z True Traveller lub SafetyWing.
Jaką walutę zabrać na Wyspy Zielonego Przylądka?
Walutą Zielonego Przylądka jest escudo o stałym kursie 110,265 CVE = 1 €. Na Sal i Boa Vista można płacić euro praktycznie wszędzie. Jeśli wybierasz się na mniej turystyczne wyspy, będziesz potrzebować lokalnej waluty. Uważaj na dolary amerykańskie – nie można nimi płacić na Zielonym Przylądku. Jedyna opcja to wymiana, ale kurs jest zdecydowanie mniej korzystny niż dla euro.
Karty płatnicze są zwykle akceptowane tylko w hotelach – i to nie zawsze wszystkie rodzaje (Visa zazwyczaj bez problemu, z Mastercardiem bywa różnie). Z bankomatów można wypłacić tylko lokalną walutę po oficjalnym kursie, a maksymalna kwota jednej wypłaty to 20 000 CVE, czyli 181 euro.
Gdziekolwiek jedziesz za granicę, miej przy sobie kilka kart płatniczych. Naszą ulubioną kartą – nie tylko na podróże – jest Revolut.
Wyspy Zielonego Przylądka ceny – ile kosztuje pobyt?
W miejscowych supermarketach (często prowadzonych przez chińskich właścicieli, którzy sprzedają wszystko – od żywności i alkoholu po etui na iPhone’y) ceny mogą Cię zaskoczyć. Wyspy Zielonego Przylądka są zaskakująco drogie.
Mówię przede wszystkim o dwóch najpopularniejszych wyspach turystycznych – Sal i Boa Vista. Powodem jest suchość klimatu i słabe warunki do uprawy roli, przez co prawie wszystko musi być importowane – od podstawowych artykułów spożywczych po elektronikę czy kosmetyki. Ceny są często porównywalne lub wyższe niż w Polsce, a jakość nie zawsze to uzasadnia.
Z drugiej strony bardziej zielone wyspy nastawione na rolnictwo, takie jak Santiago i Santo Antão, są generalnie bardzo tanie. Dla porównania – kilogram bananów na Santo Antão kosztuje ok. 30 eurocentów, ale na Boa Vista łatwo zapłacisz dziesięć razy tyle.
- Nocleg: od 20 € za bardzo prosty pensjonat, 40 € za apartament, od 60 € w górę za prosty hotel 3*. Ceny hoteli i apartamentów często zmieniają się wraz z sezonem. Hosteli jest na Zielonym Przylądku niewiele; popularniejsze są pensjonaty (zwane residencial). W niektórych miejscach można znaleźć nocleg u lokalnych mieszkańców – nie luksusowy, ale za to dający o wiele ciekawsze doświadczenia.
- Jedzenie: 5–10 € w zwykłej lokalnej restauracji, od 15 € w górę w restauracji turystycznej.
- Atrakcje: na wyspach nie ma zbyt wielu płatnych atrakcji. Przykładowo wstęp do saliny Pedra de Lume na Sal kosztuje 5 €.
- Napoje: butelka wody mineralnej ok. 1,5 €, lokalne piwo Strela również 1,5 €.
Transport lokalny
Samoloty
Między poszczególnymi wyspami latają samoloty linii Binter Cabo Verde. Większość tras prowadzi przez Sal i Santiago, gdzie znajdują się najważniejsze lotniska. Cena biletu (100–300 €) zależy też od liczby przesiadek.
Jeśli np. lecisz z Boa Vista do São Vicente, czeka Cię jedna przesiadka na Santiago, a czasem nawet kolejna na Sal. Binter zastąpił w sierpniu poprzedniego przewoźnika TACV i nie dysponuje jeszcze wystarczającą liczbą samolotów, by połączyć wszystkie wyspy bezpośrednimi rejsami.
Transport morski
Jest oczywiście możliwy, ale ma kilka wad – część połączeń jest nieregularna, podróż na dłuższych trasach trwa wiele godzin, a niewielu ludzi daje radę bez choroby morskiej przy wysokich falach.
Z drugiej strony dla Santo Antão to jedyna opcja transportu, bo tamtejsze lotnisko zostało zamknięte. Godzinna przeprawa promem z São Vicente jest całkiem przyjemna i oferuje piękne widoki na obie wyspy. Aktualnie kosztuje 8 euro, a bilety można kupić tuż przed odpłynięciem w porcie w Mindelo na São Vicente.
Samochody i wypożyczalnie samochodów
Samochód można wypożyczyć na każdej wyspie, ale lepiej wybrać pojazd terenowy – najpopularniejszy jest Toyota Hilux. Niektóre wyspy mają naprawdę złe drogi, a większość nawierzchni jest nieutwardzona; np. na Boa Vista są tylko 4 prawdziwe utwardzone drogi. Przyzwoite drogi znajdziesz m.in. na Sal i Santo Antão.
Wypożyczasz samochód za granicą po raz pierwszy? Przeczytaj: Jak wypożyczyć samochód za granicą i na co uważać.
Pamiętaj o potencjalnych zagrożeniach – w wielu miejscach nie ma zasięgu telefonu. Jeśli ugrzęźniesz np. w wydmach, pozostaje tylko czekać, aż ktoś przejedzie (i mieć nadzieję, że nie ma złych zamiarów – niestety, napady i włamania do samochodów zdarzają się, szczególnie w okolicach turystycznych).
Wynajem samochodu kosztuje 60–90 €/dzień; spodziewaj się też kaucji w wysokości 200 €, którą bardzo łatwo stracić – wystarczy rozbita szyba lub przebita opona. Wystarczy standardowe prawo jazdy; międzynarodowe nie jest wymagane.
Znajdź samochód na Rentalcars
Rowery
Rowerzyści nie znajdą tu wiele – teren jest w większości nieprzyjazny dla rowerów, drogi są źle utrzymane, albo w górach czekają strome podejścia i niebezpieczne klify (np. na Santo Antão).
Na Boa Vista furorę robią rowery elektryczne (e-bike), które można wypożyczyć na przejażdżki wzdłuż plaży. Dwugodzinny wynajem kosztuje 25 euro.
Taksówki
Taksówki są oczywiście najdroższym środkiem transportu, ale w wielu miejscach nie ma innego wyjścia, bo regularnych linii autobusowych ani klasycznego transportu publicznego na Zielonym Przylądku praktycznie nie ma – wyjątkiem są nieliczne linie w dużych miastach, takich jak Praia na Santiago czy Mindelo na São Vicente.
Nie szukaj taksometru – cena jest zwykle ustalana z góry i uzgadniasz ją z kierowcą. Kursy nocne są zawsze nieco droższe.
Większość taksówkarzy jest sympatyczna i nie próbuje naciągać. Wręcz przeciwnie – często można umówić się na transport przez pół dnia lub cały dzień do ciekawych miejsc na wyspie. To nierzadko bezpieczniejsze i wygodniejsze rozwiązanie niż wypożyczenie samochodu i ryzykowanie utknięcia w wydmach.
Aluguery
Publiczny transport zastępuje tu usługa o nazwie aluguer. To jeepy lub busy na 8–12 osób, które kursują na określonych trasach łączących miasta i wsie. Na każdej wyspie wygląda to nieco inaczej – na Santiago kursują bardzo często, na Boa Vista są miejsca, gdzie jeżdżą tylko dwa razy dziennie. Nie szukaj rozkładów jazdy; zamiast tego pytaj miejscowych, którzy dokładnie wiedzą, gdzie aluguery się zatrzymują, dokąd jadą i kiedy.
Quady
To niesamowicie popularny sposób przemieszczania się i pożądana opcja wycieczkowa na Sal i Boa Vista. Z przewodnikiem można zwiedzić lokalne atrakcje, przy okazji zasmakować adrenaliny i świetnie się bawić. Koniecznie załóż chustę na twarz ze względu na zakurzone drogi, a ubrania po wycieczce prosto do pralki. Jazda quadem nie jest skomplikowana, a standardowe prawo jazdy w zupełności wystarczy.
Jedzenie
Lokalna kuchnia jest różnorodna i ciekawa, łącząc wpływy afrykańskie z elementami gastronomii portugalskiej. Jesteśmy na wyspach, więc lokalne ryby i owoce morza naprawdę warto spróbować. Najpopularniejsza ryba to tuńczyk, podawany na wiele sposobów – zwykle z ryżem, frytkami i sałatką. Doskonała jest też miejscowa garoupa, a miłośnicy owoców morza zachwycą się homarami i krabami.
Tradycyjnym daniem narodowym jest cachupa rica – przyrządzana z kukurydzy, fasoli, słodkich ziemniaków, warzyw, mięsa i ryb. Istnieje wiele lokalnych odmian, a Zielonoprzylądczycy tak uwielbiają cachupę, że jedzą ją nawet na śniadanie – jeśli zostanie z poprzedniego dnia, smażą ją z cebulą i dodają omlet lub smażoną kiełbasę (cachupa guisada).
Nieodłącznym elementem stołu na Zielonym Przylądku jest ser kozi. Można go zjeść jako słoną przystawkę (grillowany lub pokrojony w kawałki z oregano i oliwą z oliwek) albo w wersji słodkiej z dżemem papajowym (miejscowi nazywają to Romeo i Julia).
Na ulicy jada się głównie podczas lokalnych świąt i uroczystości – grilluje się kurczaki i przygotowuje wieprzowe szaszłyki z cebulą, zwane pinche, które można kupić na ulicy za 1 €. Jedząc na ulicy, zachowaj ostrożność – ważne jest, żeby zobaczyć, jak przygotowywane jest jedzenie i jaka jest ogólna higiena stoiska.
Dania zielonoprzylądkowe z reguły nie są pikantne, ale miejscowi chętnie dodają ostry sos malagueta z chili, który zwykle stoi na stolikach w restauracjach. Większość dań bazuje na rybach i mięsie, jednak wegetarianie mogą delektować się fasolą – feijoada, słodkimi ziemniakami, maniokiem, warzywami i serem kozim.
Weganie będą mieli trudniej – muszą liczyć na owoce i warzywa. Maniok i słodkie ziemniaki są bardzo sycące, a lokalne owoce są świetne (szczególnie banany, papaja i mango). Na Santiago i Santo Antão będą one najtańsze i najświeższe, bo jesteś u źródła; z kolei na Sal i Boa Vista kosztują więcej niż w Polsce.
Do jedzenia pasuje oczywiście coś do picia – Zielonoprzylądczycy uwielbiają swoje piwo Strela, warzone na Santiago, które jest naprawdę dobre. Koniecznie spróbuj też zielonoprzylądkiego wina Chã das Caldeiras lub Sodade z wyspy Fogo, gdzie rośnie w wulkanicznym kraterze. Ma 14% alkoholu i doskonały smak.
Każdy podróżnik powinien koniecznie skosztować lokalnego spirytusu grogue (wyrabianego z trzciny cukrowej). Ma 40% alkoholu, a miejscowi – trochę z przesadą – leczą nim wszelkie dolegliwości fizyczne i psychiczne. Jeśli trafisz na przeziębienie na Zielonym Przylądku, podadzą Ci mieszankę grogue, gorącej wody, miodu i limonek. Słodkolubni polubią też ponche – grogue wzbogacony miodem z trzciny cukrowej (30% alkoholu). Jeśli chcesz poeksperymentować, spróbuj zmieszać oba trunki – efekt nazywa się stomperot.
Noclegi
Wyspy Zielonego Przylądka kojarzone są głównie z luksusowymi wyjazdami z biurem podróży, ale plecakowicze i budżetowi podróżnicy też znajdą tu swoje miejsce. Na wyspach nie ma zbyt wielu hosteli dla samotnych podróżników, ale zdecydowanie warto wspomnieć o Surf House Hostel w Santa Maria i Simabo’s Backpackers’ Hostel w Mindelo.
Z drugiej strony wyspy są pełne hoteli, apartamentów i willi, więc wybór jest naprawdę duży w każdym miejscu. Spośród naszych ulubionych – koniecznie rozważ La Fora Ecolodge w São Filipe.
Choroby i higiena
Żadne szczepienia obowiązkowe nie są wymagane, ale przydatne mogą być szczepionki na wirusowe zapalenie wątroby typu A i B. Na Santiago wyjątkowo (w sezonie deszczowym) może wystąpić malaria i denga. Poza tym Zielony Przylądek to bardzo bezpieczny kraj pod tym względem – nie czekają tu na Ciebie niebezpieczne zwierzęta ani poważne choroby.
Woda z kranu nie nadaje się do picia – to zazwyczaj odsalona woda morska, do której nasz organizm nie jest przyzwyczajony. Bezpieczniej pić wodę butelkowaną, inaczej ryzykujesz problemy żołądkowe. Ważna jest też ostrożność przy jedzeniu ulicznym i ogólna higiena żywności. Biegunka i infekcje żołądkowe są powszechne, na szczęście zwykle krótkotrwałe, choć dość nieprzyjemne.
Najczęstsze problemy odwiedzających (szczególnie w gorących miesiącach letnich) to udar słoneczny, udar cieplny i alergie na słońce. Ze względu na bliskość równika słońce jest tu bardzo silne – koniecznie chroń głowę i używaj kremów z wysokim filtrem. Pamiętaj o odpowiednim nawodnieniu.
Oczywiście ubezpieczenie podróżne jest absolutnym must-have. W razie problemów zdrowotnych assistance powinien być pewnym partnerem pomagającym rozwiązać sytuację. Miej świadomość, że poziom opieki zdrowotnej jest znacznie niższy niż w Europie, a na niektórych wyspach nie ma nawet w pełni wyposażonego szpitala z oddziałem chirurgicznym – przykładem jest Boa Vista.
Bezpieczeństwo
Zielony Przylądek jest generalnie jednym z najbezpieczniejszych krajów Afryki. Niestety wraz z rozwojem turystyki zaczęły się rozprzestrzeniać drobne kradzieże i okazjonalne napady. Jeśli wynajmujesz samochód lub quad i zapuszczasz się w odludne miejsca (np. na Sal lub Boa Vista), istnieje ryzyko napadu. Nie są to zorganizowane grupy, lecz pojedyncze osoby z nożem, które czatują i wykorzystują okazję.
Osobiście kilkakrotnie pomagałam rozwiązać podobne sytuacje. Jeśli gdzieś wybierasz się sam lub w parze, nie zabieraj zbyt wielu rzeczy ani dużo gotówki i nie prowokuj drogimi torebkami, zegarkami itp. Kosztowności najlepiej zostawić w hotelowym sejfie.
Z mojego doświadczenia policja na archipelagu działa bardzo powoli i nieskutecznie. W przypadku kradzieży lub napadu szanse na schwytanie sprawcy są niewielkie. Wielu policjantów nie mówi nawet po angielsku, a na protokół czeka się kilka dni – i jeszcze się za niego płaci.
Na plaży i w turystycznych częściach miast często będą Ci towarzyszyć senegalerscy handlarze, samozwańczy przewodnicy. Ich celem jest przede wszystkim zwabienie Cię do sklepu z pamiątkami i afrykańską sztuką. Potrafią być bardzo natarczywi, więc trzeba zachować asertywność i oczywiście targować się. Można u nich znaleźć piękne rzeczy, ale absolutnie nie akceptuj pierwszej ceny.
Religia, święta i tradycje
Zdecydowana większość Zielonoprzylądczyków identyfikuje się z wiarą katolicką, a następnie z protestantyzmem. Niedzielne msze w lokalnych kościołach to wyjątkowe przeżycie – zobaczysz odświętnie ubrane dzieci i młodych ludzi w najlepszych strojach, śpiewających w chórze i grających na gitarach i bębnach. Cała msza jest bardzo radosna i pozytywna, a atmosfera w kościele jest nie do opisania. Często kościoły są tak pełne, że ludzie stoją na chodniku i zaglądają przez okna. Koniecznie ubierz się schludnie; kobiety powinny mieć zasłonięte co najmniej ramiona i dekolt.
Oprócz głównych religii istnieją też mniejsze wyznania – adwentyści dnia siódmego, mormoni czy Świadkowie Jehowy. Muzułmanów jest bardzo niewielu – islam praktykują niemal wyłącznie imigranci z kontynentu afrykańskiego.
Choć większość miejscowych chętnie chodzi do kościoła, ich styl życia jest bardzo liberalny i wolnomyślicielski – świadczy o tym fakt, że bardzo niewielu mężczyzn decyduje się na małżeństwo, a wielu ma dzieci z więcej niż jedną partnerką.
Największym wydarzeniem roku jest zdecydowanie karnawał – ten na São Vicente uznawany jest za drugi najlepszy na świecie po brazylijskim. Jeśli chcesz tam pojechać, rezerwuj noclegi z dużym wyprzedzeniem – zjeżdżają się tu ludzie z całego świata. Najważniejszym dniem karnawału jest wtorek (przed Środą Popielcową). Dziś karnawał można zobaczyć praktycznie na każdej wyspie, a jego popularność rośnie z roku na rok, podobnie jak coraz wspanialsze kostiumy i maski uczestników.
Bardzo popularne jest święto Jana Chrzciciela (24 czerwca). Najlepiej poczuć je na Santo Antão, gdzie łączy się z tradycyjną procesją, bębnieniem i rytmicznym tańcem cola san jon.
Co jeszcze warto wiedzieć o Wyspach Zielonego Przylądka?
- Językiem urzędowym jest język portugalski, ale większość mieszkańców porozumiewa się w kreolskim.
- Gniazdka elektryczne na Zielonym Przylądku są standardu europejskiego.
- Większość hoteli ma Wi-Fi w recepcji, rzadko w pokoju. Nic prostszego niż kupić lokalną kartę SIM z pakietem danych – za ok. 10 € dostaniesz np. 3 GB. Lokalni operatorzy Unitel i CVMovel zapewniają stosunkowo szybkie i niezawodne połączenie internetowe. Alternatywnie skorzystaj z eSIM; my preferujemy te oferowane przez Revolut.
- Możesz być zaskoczony, że w kontraście do bardzo skromnych warunków bytowych miejscowych, zdecydowana większość Zielonoprzylądczyków ma smartfony. Biorąc pod uwagę liczne rodziny często żyjące na kilku różnych wyspach, jest to dla nich niezbędny sposób komunikacji.
- Kobiety i dziewczyny podróżujące samotnie nie mają się czego bać, ale warto wiedzieć, czego się spodziewać. Europejki są zwykle w centrum uwagi miejscowych mężczyzn i nie brakuje propozycji spędzenia miłej nocy (a nawet zostania matką ich dzieci).
- Jeśli jeszcze dobrze nie znacie swojego nowego znajomego, warto podchodzić do niego z dystansem – większość miejscowych mężczyzn ma partnerkę i często kilkoro dzieci. Mimo to zdarzają się trwałe związki między Europejkami a miejscowymi – sama jestem tego przykładem i nie jestem jedyna.
- W podróży często natkniesz się na dzieci – bardzo sympatyczne, otwarte i niebojące się obcokrajowców; wręcz przeciwnie, często podbiegają z nadzieją, że coś dostaną. Nie jest idealnym rozwiązaniem dawanie im pieniędzy, ale możesz pomóc kawałkiem owocu, kredkami lub przyborami szkolnymi. Często najlepiej przekazać pomoc przez pilota, przewodnika lub kogoś z miejscowych, kto zna środowisko, i przez niego wesprzeć konkretną rodzinę lub szkołę/przedszkole. Przybory szkolne są tu drogie, a przy dużej liczbie dzieci (przeciętna rodzina ma pięcioro) wyposażenie ucznia to spory wydatek. Kilka długopisów czy zeszytów może naprawdę bardzo pomóc.
Najlepsze miejsca na Wyspach Zielonego Przylądka: plaże, wulkany i wyspy
Wrak statku Santa Maria na wyspie Boa Vista
Na wybrzeżu Costa Boa Esperança od 1968 roku spoczywa wrak frachtowca, który osiadł tu na mieliźnie. Załodze udało się szczęśliwie przeżyć, ale nie kontynuowała podróży do Ameryki Łacińskiej. Miejscowi przez cały rok żywili się żywnością z ładunku statku.
Statek stoi do dziś, choć ze względu na działanie morskiej wody została po nim tylko jedna trzecia. Jest niepisanym symbolem Boa Vista i miejscem, które trzeba zobaczyć na własne oczy. Zachwyci Cię wielkość statku, atmosfera tego wyjątkowego miejsca pośrodku dzikiej przyrody i szalejące fale u wybrzeża. Jeśli chcesz tu kiedyś wrócić, ułóż kopiec z kamieni, jak wielu przed Tobą.
To bardzo odległe miejsce, do którego prowadzi nieoznakowana, trudna skalista ścieżka, więc nie chodź tu całkowicie sam – samotni turyści byli tu kilkakrotnie napadani. Do wraku można dotrzeć na kilka sposobów – w ramach zorganizowanej wycieczki pojazdami terenowymi, na quadzie pełnym adrenaliny lub z lokalnym taksówkarzem.
Plaża Santa Monica na wyspie Boa Vista
Ta słynna naturalna plaża o długości 18 km uważana jest za najpiękniejszą plażę na Zielonym Przylądku i jedną z najwspanialszych na świecie. Żadnych hoteli, barów ani parasoli – i o to właśnie chodzi. Towarzystwo dotrzymają Ci tylko białe kraby morskie i kruk brązowoszyji szybujący nad głową. Można tu dotrzeć podczas wycieczki jeepa lub quada, albo z taksówkarzem.
Niestety ta idylla nie potrwa wiecznie. Od dwóch lat trwa budowa wielkiego hotelu na południowym krańcu plaży. Inwestorzy z całego świata przyjeżdżają tu, by być częścią największego i najbardziej ambitnego projektu w historii Boa Vista.
Saliny Pedra de Lume na wyspie Sal
Wyjątkowa atrakcja, której prawie żaden odwiedzający Sal nie pomija. Niegdyś wydobywano tu sól; dziś można zażyć kąpieli w słonym jeziorze, gdzie stężenie soli w wodzie przypomina Morze Martwe. Wystarczy położyć się na plecach, odprężyć i cieszyć wyjątkową atmosferą. Widok solnisk pośrodku wulkanicznego krateru jest niezapomniany, podobnie jak spacer wśród różowo zabarwionych jeziorek.
Aktualnie opłata wstępu wynosi 5 euro. Saliny można zwiedzić podczas zorganizowanej wycieczki lub dotrzeć tu taksówką bądź samochodem. Znajdują się 6 km od Espargos, stolicy Sal.
Wulkan na wyspie Fogo
Jedyny wciąż aktywny wulkan znajduje się na wyspie Fogo. Pico do Fogo, liczący 2829 metrów, to najwyższy szczyt na Wyspach Zielonego Przylądka. Sam pobyt w Parku Narodowym Fogo to doświadczenie na całe życie. Sportowcy mogą wejść na wulkan – zajmuje to kilka godzin i lepiej wziąć miejscowego przewodnika.
W latach 2014–2015 na Fogo miała miejsce poważna erupcja, która trwała trzy miesiące. Mieszkańcom udało się uciec na czas, ale dwie wioski, kilka hoteli, restauracji, winiarni i nowiutkie centrum Parku Narodowego Fogo zostały przykryte lawą… Dziś miejscowi nie poddają się i wracają do krateru, by budować nowe domy – warunki tam na górze są idealne dla rolnictwa.
Cidade Velha i Praia na wyspie Santiago
Nie tylko miłośnicy historii zachwycą się wizytą w pozostałościach najstarszej osady na Zielonym Przylądku. To tu wszystko się zaczęło ponad 500 lat temu. Niewiele zostało z pierwszej katedry w Afryce Zachodniej, budowanej od 1556 roku. Za to pobliski kościół Nossa Senhora do Rosário jest bardzo dobrze zachowany i ma wyjątkowy urok i atmosferę. Pokochasz też kolorową ulicę Rua Banana. Cidade Velha jest na liście UNESCO od 2009 roku.
„Stare Miasto” leży w pobliżu obecnej stolicy Zielonego Przylądka – Praia. Ta stolica zdecydowanie jest warta odwiedzenia, szczególnie historyczne centrum – dzielnica Plató i pobliski kolorowy targ Sucupira, który jest prawdziwą ucztą dla wszystkich zmysłów.
Ribeira do Paul na wyspie Santo Antão
Widok na bezkresną zieleń wyspy Santo Antão to prawdziwe orzeźwienie. Panorama doliny zapiera dech w piersiach. Piękno tej wyspy nieustannie mnie fascynuje – to jak bajka. Wysokie góry z postrzępionymi skałami przeplatają się z zielonymi tarasowymi polami obfitującymi w banany, papaje, mango i kokosy.
Miejscowi są niesamowicie życzliwi i gościnni. Żyją prosto, w spokojnym rytmie, w harmonii z naturą – i to doskonale im służy. Prawie każdy tu coś uprawia lub hoduje zwierzęta. Ich kuchnia jest wyśmienita, a ekologiczne warzywa i owoce z lokalnych źródeł są na targu dosłownie w przystępnych cenach. Nie wspominając o pysznym lokalnym spirytusie, destylowanym tu tradycyjnymi metodami (koniecznie skorzystaj z okazji i odwiedź destylarnię).
Z krateru Cova de Paul prowadzi piękny szlak z niezapomnianymi widokami. Nie zapomnij o odpowiednich butach i dużej ilości wody. Warto wziąć mapę lub wyruszyć z miejscowym przewodnikiem.
Film najpopularniejszej współczesnej lokalnej grupy Cordas do Sol da Ci przedsmak zielonoprzylądkowego luzu, różnorodnej kultury i uśmiechniętych mieszkańców.
Co jeszcze warto zobaczyć na Wyspach Zielonego Przylądka?
Jeśli chcesz w pełni poczuć klimat wakacji na Zielonym Przylądku, mamy kilka dodatkowych podpowiedzi, czego nie przegapić.
- Tarrafal Camp – Historyczny obóz na wyspie Santiago, używany jako więzienie w czasach kolonialnych. Silne świadectwo historii kraju i walki o niepodległość.
- Monte Verde – Szczyt górski na wyspie São Vicente z zapierającymi dech panoramami. Idealne miejsce na piesze wędrówki i obserwację ptaków.
- Ponta Preta – Słynne miejsce do surfowania na wyspie Sal, przyciągające surferów z całego świata.
- Winnice Fogo – Winnice u podnóża wulkanu Pico do Fogo, gdzie można degustować doskonałe lokalne wina i poznać wyjątkową wulkaniczną glebę.
- Buracona – Naturalne źródełko z krystalicznie czystą wodą na wyspie Sal, znane jako Błękitne Oko (Blue Eye). Fascynujące zjawisko, w którym słońce tworzy piękne błękitne odbicie w wodzie.
- Park Narodowy Serra Malagueta – Na wyspie Santiago, oferuje piękne szlaki turystyczne, bioróżnorodność i wspaniałe widoki na okoliczny krajobraz.
- Rezerwat Biosfery Maio – Na wyspie Maio żyje wiele endemicznych gatunków roślin i ptaków. Idealne miejsce dla miłośników przyrody i ekoturystyki.
- São Filipe – Malownicze miasteczko na wyspie Fogo z uroczą kolonialną architekturą, życzliwymi mieszkańcami i świetnymi restauracjami serwującymi tradycyjną kuchnię zielonoprzylądkową.
Zarezerwuj wycieczkę z lokalnymi przewodnikami
Kusi Cię niekonwencjonalny urlop na Wyspach Zielonego Przylądka? Sprawdź atrakcje z lokalnymi przewodnikami, które urozmaicą pobyt na wyspach. Albo po prostu zaczerpnij stąd inspiracji, co robić na miejscu.
Gdzie znaleźć więcej informacji
W księgarniach można znaleźć książkę Petry de Brito, która mieszka na wyspie Sal. Większość podstawowych informacji jest nadal aktualna, choć część szczegółów dotyczących restauracji i hoteli mogła się zmienić od czasu publikacji (2015).
Blog o Wyspach Zielonego Przylądka
Blog poświęcony Wyspom Zielonego Przylądka z poradami dotyczącymi wycieczek i noclegów.
Dagmar Sučová
Jestem pilotem wycieczek, przewodnikiem i miłośniczką przygód w jednej osobie. Pracuję na Zielonym Przylądku od prawie dwóch lat i jestem zupełnie zauroczna tym beztroskim życiem bez pośpiechu i stresu, uśmiechniętymi mieszkańcami, fascynującą przyrodą, różnorodną kulturą i przyjemnym klimatem. Możesz mnie śledzić na stronie Milujeme Kapverdy lub napisać na adres dagmar.sucova@hotmail.com.
